28 de enero de 2014

Trabajando en un nuevo proyecto./ Traballando nun novo proxecto.


Construcción de una vivienda unifamiliar en Calo. Teo (A Coruña)


El proyecto tiene como objeto la construcción de una vivienda unifamiliar.
La vivienda se resuelve en planta baja, con un pequeño semisotano para instalaciones aprovechando la pendiente del terreno.
La posición del edificio viene condicionada por la franja máxima para la edificación definida en la normativa urbanística. Por otra parte el mayor interés para la colocación de la vivienda es la posibilidad de comunicar esta con la carballeira de la parte trasera de la parcela, y tener la orientación mas adecuada para el aprovechamiento del sol durante todo el año. Las condiciones geobiológicas del terreno, recogidas en un estudio de geohabitabilidad realizado, condicionan la posición de los espacios de estancia y reposo.
El programa de uso, incluyee, un espacio abierto dedicado a estar-comedor-cocina, 3 dormitorios y un estudio, dos baños, uno de ellos incorporado al dormitorio principal, y un conjunto de lavadero-tendedero.Adosado al volume principal se sitúa en un pequeño volumen sin cerrar pero cubierto a modo de porche en continuidad con la vivienda
Próximo al volumen principal de la vivenda, se propone otra edificación auxiliar con el garaje y el trastero, unida con la vivienda con un pasadizo cubierto.

El edificio principal se cubre con una cubierta a dos aguas sensiblemente simétrica por la existencia del porche.
La edificación tiene una superficie total de 323,93 m2 de los que cuales 251,32 m2, son del edificio principal de la vivienda.









Construción dunha vivenda unifamiliar en Calo. Teo (A Coruña)

O proxecto ten como obxecto a construción dunha vivenda unifamiliar.
A vivenda se desenvolve en planta baixa cun pequeno semisoto para as instalacións aproveitando a topografia do terreo.
A posición do edificio ven condicionada pola franxa máxima para a edificación definidad na normativa urbanística. Por otra banda o maior interese para a colocación da vivenda é a posibilidade de comunicar esta coa carballeira da parate traseira da parcela, e ter a orientación mias adecuada para o aproveitamento do sol durante todo o ano. As condicións xeobiolóxicas do terreo recollidas no estudio de xoehabitabilidade realizado, condicionan a posición dos espacios de estancia e reposo.
O programa de uso, inclúe, un espazo aberto dedicado a estar-comedor-cociña, 3 dormitorios e un estudio, dous baños, un de eles incorporado ao dormitorio principal, e un conxunto de lavadeiro-tendedeiro.Adosado ao volume principal sitúase un pequeno volumen sen pechar pero cuberto a modo de porche en continuidade da vivenda
Próximo ao volumen principal da vivenda, se propone outra edificación auxiliar co garaxe e o rocho, unida coa vivenda cun pasadizo cuberto.

O edificio principal se cubre cunha cuberta a dúas augas sensiblemente simétrica pola existencia do porche.


A edificación ten unha superficie total de 323,93 m2 dos que 251,32 m2 son do edificio principal da vivienda.

3 de noviembre de 2013

REHABILITACIÓN DE PAZO PARA ESTABLECIMIENTO TURISTICO / 
REHABILITACION DE PAZO PARA ESTABLECIMENTO TURISTICO


Proyecto / Proxecto: Rehabilitación de pazo para establecimento turístico
Lugar: Núcleo de Eidian en Agolada (Pontevedra)
Fecha de proyecto / Data do proxecto: setiembre 2002 / setembro 2002
Fecha de las obras / Data das obras: octubre 2002-febrero 2004 / outubro 2002-febreiro 2004
Realizado conxuntamente co Carmen García Gonzalez, arquitecta



















El proyecto se trata de la rehabilitación de una casa grande con origen agrícola. Nos encontramos con un edificio muy interesante, rodeando un patio cerrado con edificaciones de diversas alturas y fondos. Pero también se encuentra en un avanzado estado de abandono, con muchas cubiertas caídas y algún muro en mal estado.
La intervención intenta ser respetuosa con edificio, manteniendo casi en su totalidad el volumen que nos encontramos. Únicamente se añade un pequeño volumen cerrado para incorporar unos aseos al comedor, y se cierra el gran espacio del pozo con un a cristalera con carpintería regular de madera para albergar una cafetería. El proyecto incluye la recuperación de una eira de piedra y un hórreo en el exterior del patio
El establecimiento incluye un comedores un ala que se utilizó como cuartel, una cafetería en el espacio del pozo, la cocina y os servicios en las edificaciones auxiliares. En la edificación principal se sitúan 8 dormitorios con un baño cada una, y dos salones comunes. El establecimiento se completa con tres habitaciones más en las edificaciones auxiliares que rodean al patio con acceso directamente desde este. La superficie total del edificio es de1.136 m2 (773 m2 utiles)
Se recupera la madera de la porta de acceso al patio, y los pilares del porche. Los muros de piedra se limpian, rejuntan y enfoscan en algunas zonas con un mortero de cal. En la estructura se recuperan las vigas que están en buen estado y se  completa con otras nuevas de conífera. Los suelos se resuelven con madera tratada con ceras y gres en las plantas bajas y baños.

O proxecto trátase da rehabilitación nunha casa grande con orixe agrícola. Nos atopamos cun edificio moi interesante, rodeando un patio pechado con edificacións de diversas alturas e fondos.Pero tamén se atopa nun avanzado estado de abandono, con moitas cubertas caídas e algún muro en mal estado.
A intervención intenta ser respetuosa co edificio, mantendo casi na súa totalidade o volume que nos atopamos. Unicamente se engade un pequeno volume pechado para incorporar uns aseos ao comedor, e se pecha o gran espazo do pozo cunha cristaleira con carpintería regular de madeira para albergar unha cafetería. O proxecto inclúe a recuperación dunha eira de pedra e un hórreo no exterior do patio
O establecimento inclúe un comedor nun ala que se utilizou como cuartel, unha cafetería no espazo do pozo, a cociña e os servizos nas edificacións auxiliares. Na edificación principal se sitúan 8 dormitorios cun baño cada unha, e dous salóns comúns. O establecimento se completa con tres  habitacións mais nas edificacións auxiliares que rodean ao patio con acceso directamente desde este. A superficie total do edificio é de 1.136 m2 (773 m2 utiles)
Recuperase a madeira da porta de acceso ao patio, e os piares do porche. Os muros de pedra límpanse, rexúntanse e enfóscanse nalgunhas zonas cun morteiro de cal. Nas estructuras recuperan as trabes que están en bo estado e completase con outras novas de coníferas. Os chan resólvense con madeira tratada con ceras e gres nas plantas baixas e baños.







18 de septiembre de 2013

Aislando con lana de oveja


La lana de oveja es un material que ha sido utilizado de forma tradicional para aislarnos del frío desde muy antiguo. ¿Quien no ha usado alguna vez una jersey de lana de oveja para salir a la calle en invierno?, ¿o una buena manta para taparnos durante la noche?. Pero desde hace unos años, se está utilizando también para aislar nuestros edificios, en este caso, para protegernos del frío y del calor.
Recientemente he tenido la experiencia de utilizar este material en una pequeña rehabilitación, para aislar las paredes existentes de piedra. Se han colocado unas mantas de lana de 6cm de espesor, grapadas a una estructura auxiliar de madera, que forman un trasdosado interior en toda la envolvente vertical de la edificación.


Las mantas son muy agradables, como una manta para la cama pero mucho más "esponjosa". Suave, de manejo sencillo: se corta fácil (casi se desgarra con la mano), se puede colocar sin ninguna protección especial, y al colocarla, parece que te va arropando. Tiene la dificultad que conlleva su escasa rigidez, lo que hace necesaria una estructura bastante tupida para su colocación, si no se dispone apoyada sobre un tablero, para que se mantenga en su sitio. No es como esas mantas de lana de roca que se sostiene solas.

Sus condiciones aislantes son muy buenas, equivalentes a otros materiales más utilizados. (En la revista Ecohabitar, nº30, hay una comparativa de aislamientos donde se puede ver con bastante amplitud este tema). Aventaja a muchos en su capacidad para la difusión del vapor de agua a su través , y es capaz de retener agua en gran cantidad (hasta el 35% de su peso) que va soltando en función de las condiciones del aire del interior de la edificación y de la cámara en la que se encuentra. El precio también es una ventaja, por su coste por m2, y por su rápida colocación. Y desde luego la mayor ventaja en relación a aislantes convencionales es su origen natural, por lo que no produce apenas emisiones de CO2 en su fabricación y puesta en obra. Es muy compatible con nosotros, apenas emite sustancias en su vida útil(en todo caso sin riesgo para la salud). Y una vez utilizada puede ser reutilizada o reciclada con facilidad.

Conductividad  l

0,04 W/mºC

Difusividad térmica          a                

1,852x 10-6 m2/s







Densidad      r   

13,5 kg/m3

Efusividad térmica             b       

29,394 w/m2ºC







Calor específico        Ce   

1600 J/KgºC

Emisiones CO2 

1,55 kCO2/kg







Factor de resistencia al vapor de agua                                 m

1

Contenido energético

18,92 MJ/Kg







Capacidad higróscopica

0,35%






¿Cual es su problema, entonces? Pues que puede ser atacada por las polillas. Para esto, la lana se trata con algún producto que la proteja del ataque de los insectos. Algunas marcas lo hacen con Permétrinas, que es un producto sintético neurotóxico o con sale de borax, como las que se han utilizado en este caso.
La lana de oveja se comercializa en mantas que se distribuyen en grandes rollos. Estas mantas son de distintos espesores, para dar respuesta a distintas necesidades o intereses de aislamiento. El formato que nos sirvieron para la obra de la que hablo   es este con un espesor de 6cm. También lo distribuyen a granel en copos de lana, y en planchas, aunque estas nos las he visto personalmente.
Hay varias empresas que preparan la lana para ser aislante en la construcción. En nuestro caso colocamos Aislanat, que lo fabrica Bioklima Nature, S.L. en Navarra, y que nos distribuyó RED VERDE.

Illando con la de ovella
A la de ovella é un material que foi utilizado de forma tradicional para illarnos do frío dende moi antigo. Quen non usou algunha vez unha xersei de la de ovella para saír á rúa en inverno?, ou unha boa manta para taparnos durante a noite?. Pero dende hai uns anos, estase a utilizar tamén para illar os nosos edificios, neste caso, para protexernos do frío e da calor.
Recentemente tiven a experiencia de utilizar este material nunha pequena rehabilitación, para illar as paredes existentes de pedra. Colocáronse unhas mantas de la de 6 cm de espesor, grampadas a unha estrutura auxiliar de madeira, que forman un trasdosado interior en toda a envolvente vertical da edificación.
As mantas son moi agradables, como unha manta para a cama pero moito máis "esponxosa". Suave, de manexo sinxelo: córtase doado (case se esgaza coa man), pódese colocar sen ningunha protección especial, e ao colocala, parece que te vai arroupando. Ten a dificultade que leva consigo a súa escasa rixidez, o que fai necesaria unha estrutura bastante densa para a súa colocación, se non se dispón apoiada sobre un taboleiro, para que se manteña e no seu sitio. Non é como esas mantas de la de rocha que se sostén soas.
As súas condicións illantes son moi boas, equivalentes a outros materiais máis utilizados. (na revista Ecohabitar, nº30, hai unha comparativa de illamentos onde se pode ver con bastante amplitude este tema). Avantaxa a moitos na súa capacidade para a difusión do vapor de auga ao seu través, e é capaz de reter auga en grande cantidade (ata o 35% do seu peso) que vai soltando en función das condicións do aire do interior da edificación e da cámara na que se atopa. O prezo tamén é unha vantaxe, polo seu custo por m2, e pola súa rápida colocación. E dende logo a maior vantaxe en relación a illantes convencionais é a súa orixe natural, polo que non produce apenas emisións de CO2 na súa fabricación e posta en obra. É moi compatible connosco, a penas emite substancias na súa vida útil (en todo caso sen risco para a saúde). E unha vez utilizada pode ser reutilizar ou reciclada con facilidade.

Condutividade l

0,04 W/mºC

Difusividade térmica a

1,852x 10-6 m2/s







Densidade r

13,5 kg/m3

Efusividade térmica b

29,394 w/m2ºC







Calor específica Ce

1600 J/KgºC

Emisións CO2

1,55 kCO2/kg







Factor de resistencia ao vapor de auga m

1

Contido enerxético

18,92 MJ/Kg







Capacidade higróscopica

0,35%






¿Cual é o seu problema, entón? Pois que pode ser atacada polas polillas. Para isto, a la trátase con algún produto que a protexa do ataque dos insectos. Algunhas marcas fano con Permétrinas, que é un produto sintético neurotóxico ou con sal de borax, como as que se utilizaron neste caso.
A la de ovella comercialízase en mantas que se distribúen en grandes rolos. Estas mantas son de distintos espesores, para dar resposta a distintas necesidades ou intereses de illamento. O formato que nos serviron para a obra da que falo, é este cun espesor de 6 cm. Tamén o distribúen a granel en folerpas de la, e en pranchas, aínda que estas nolas vin persoalmente.

Hai varias empresas que preparan a la para ser illante na construción. No noso caso colocamos Aislanat, que o fabrica Bioklima Nature, S.L. en Navarra, e que nos distribuíu RED VERDE