Mostrando entradas con la etiqueta arquitectura. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta arquitectura. Mostrar todas las entradas

16 de febrero de 2021

Vivienda unifamiliar con estructura de madera

Recientemente se acabó  de tramitar e alta  de una vivienda unifamiliar  de la que redacté el proyecto de ejecución, y  dirigí las obras.





















Proyecto / Proxecto: Construcción de una vivienda unifamiliar / Construción dunha vivenda unifamiliar

Lugar: Pinténs Cangas (Pontevedra))

Fecha de proyecto/ Data do proxecto: Noviembre 2015/ Novembro 2015

Fecha de las obras/ Data das obras: febrero 2016-octubre 2019 / febreiro 2016-outubro 2019.

 

El edificio consta de tres cuerpos en forma de U, e torno a un patio con una pequeña piscina, que se desarrollan en dos plantas. El cuerpo central en planta baja tiene una cocina, un lavadero, un ase y el dormitorio principal con vestidor y baño propios. La cocina tiene una estrecha relación con el patio, y conecta a través de un pasillo, con el siguiente cuerpo. Este cuerpo, completamente diáfano gira en torno a una chimenea que define los espacios de estar y comedor.

 

La planta alta del primer cuerpo tiene un estudio, y se conecta con el tercer cuerpo con un pasillo-distribuidor. En este último cuerpo se encuentran dos dormitorios y u baño en la planta alta, y un amplio porche  en planta baja, abierto al patio. La estructura de la vivienda se resuelve con un entramado de madera (Timber-Frame) en las plantas baja y alta, con uniones tradicionales, sin emplear piezas metálicas. La mayor parte queda visto por el interior de la vivienda y se realiza con madera de castaño. La cubierta y los forjados intermedios, la tabiquería interior y parte dela envolvente se realiza con entramado de madera con aislamiento de fibras de madera o celulosa. El resto de la fachada se resuelve con una hoja de arcilla aligerada con un aislamiento térmico por el exterior con fibras de madera y enfoscado de cal acabado con pintura al silicato.

 

La vivienda se hizo con un proyecto básico redactado por los arquitectos Jordi Castro Andrade y María González Ferro, posteriormente modificado por mí. En la obra participaron los arquitectos técnicos Xulio Fernández Pazó y Oscar Valverde Carnicero. Por la obra pasaron muchos oficios diferentes, pero conviene resaltar las tareas de Luis, carpintero de Casabio, que realizó la estructura de medra y los entramados de fachada y tabiquería, entre otras partidas.

La vivienda tiene una superficie construida de 477'57m2, incluidos los porches y el garaje

 

 




 

O edificio consta de tres corpos en forma de U, en torno a un patio cunha pequena piscina, desenvolvidos en dúas alturas. O corpo central, consta na planta baixa coa cociña, un lavadeiro, un aseo e un dormitorio principal, con vestidor e baño propios. A cociña ten unha estreita relación co patio e conecta a través dun corredor,co segundo corpo. Este corpo, completamente diáfano, xira en torno a unha cheminea que define os espazos do estar e do comedor-distribuidor.

A planta alta do primeiro corpo conta dun estudio e se conecta co terceiro corpo a través dun distribuidor. Neste ultimo corpo atópanse dous dormitorios mais o baño na planta alta, e un porche amplo na planta baixa aberto ao patio central.

 

A estrutura da vivenda resolvese cun entramado de madeira (Timber-frame) nas planta baixa e alta, con unións tradcionais, sen epregar pezas metálicas. A  maior parte queda visto polo interior da vivenda e faise co madera de castiñeiro. A cuberta, os forxados intermedios, a tabiquería interior e parte da envolvente faise con entramado de madeira con illamento de fibra de madeira.  O resto da fachada se resollve cunha folla de arxila alixeirada cun illamento térmico polo exterior con fibras de madaira e enfoscado de cal acabado con pintura ao silcato.

 

A vivenda fixose cun proxecto básico redactado  polos arquitectos Jordi Castro Andrade e María González Ferro, e modificado posteriormente por min. Na obra participaron os arquitectos técnicos Xulio Fernández Pazó e Oscar Valverde Carnicero. Pola obra pasaron moitos oficios diferentes, pero conven resaltar as tarefas de Luis, carpinteiro de Casabio, que realizó a estrutura de madeira e os entramados de fachada  e tabiquerías, entre outras partidas.

 

A vivenda ten unha superficie construida de 477'57m2, incluidos os porches e o garaxe

 



3 de noviembre de 2020

Puertas en Piloño / Portas en Piloño

Puertas en Piloño  

Realizando un trabajo para rehabilitar un viejo alpendre anexo a una vivienda, me encontré que el portalón de entrada a la finca  contaba con una hoja de madera  profusamente decorada, y acabada con pintura de llamativos colores. El marco de la puerta, de piedra, también tenía una interesante decoración modernista.

 Al dar una vuelta por el núcleo rural al que pertenecía, pude descubrir unas cuantas puertas decoradas con un estilo similar, que se habían ido manteniendo, al ser repintadas cada cierto tiempo. Otras, al no ser mantenidas con la pintura, habían ido perdiendo el color, y se habían ido deteriorando. De otras solo quedaba el recuerdo sobre las nuevas hojas.

 En cualquier caso, el conjunto tenía bastante interés y no pude evitar fotografiarlas, y dibujar algunas de ellas, midiendo concienzudamente las dos puertas que cerraban la finca objeto de mi trabajo (descubrí después que había otra auxiliar también pintada con los mismos colores).

 El núcleo en el que se encuentran estas puertas es Arbián, de la parroquia de Piloño en el termino municipal de Vila de Cruces de Pontevedra.

 A continuación incluyo las fotos de estas puertas y los dibujos de alguna de ellas.

Portas en Piloño

Realizando un traballo para rehabilitar un vello alpendre anexo a unha vivenda, atopeime que o portalón de entrada ao terreo contaba cunha folla de madeira profusamente decorada, e acabada con pintura de rechamantes cores. O marco da porta, de pedra, tamén tiña unha interesante decoración modernista.

 Ao dar unha volta polo núcleo rural ao que pertencía, puiden descubrir unhas cantas portas decoradas cun estilo similar, que se foran mantendo, ao ser repintadas cada certo tempo. Outras, ao non ser mantidas coa pintura, foran perdendo a cor, e fóranse deteriorando. De outras só quedaba o recordo sobre as novas follas.

 En calquera caso, o conxunto tiña bastante interese e non puiden evitar fotografalas, e debuxar algunhas delas, medindo concienciudamente as dúas portas que pechaban o terreo obxecto do meu traballo (descubrín despois que había outra auxiliar tamén pintada cos mesmos cores).

 O núcleo no que se atopan estas portas é Arbián, da parroquia de Piloño no remato municipal de Vila de Cruces de Pontevedra.

Inclúo as fotos destas portas e os debuxos dalgunha delas.


 



































 

 

 

 







17 de mayo de 2019

SEQUEROS DE CANDELEDA



SEQUEROS PARA PIMENTÓN EN CANDELEDA (AVILA)

En un viaje por el valle del Tietar en el sur de la provincia de Avila, pude descubrir en Candeleda algunos ejemplos de viejos sequeros.


 Los sequeros son construcciones, hoy en desuso, especializadas en el sacado de los pimientos para hacer el pimentón, un producto tradicional de la vera del Tietar.



Son construcciones alargadas de planta baja y primera cubiertas a dos aguas, con dos accesos independientes a cada una de las plantas, desde unos de los extremos cortos. Son de piedra, normalmente de cantos rodados, provenientes de las gargantas de los ríos que bajan de Gredos, muchas veces los cantos se colocan sin carear, directamente unos sobre otros. El forjado intermedio se realizaba con vigas de madera transversales colocadas muy próximas, y sobre ellas se colocaba el zarzo, que es u entramado de varas de sauce para dejar pasar e calor y el humo que secarán los pimientos. La cubierta es de estructura de madera y teja, sobre un enripiado separado para dejar escapar el humo.

En la planta de arriba se colocaban los pimientos, y en la de abajo se colocaban los fuegos que ahumaban y secaban los pimientos. Estos se colocaban, se iban dando vueltas para su secado. Después se bajaban, se les quitaban el pezón y las pipas y se volvía a colocar hasta conseguir un secado total, Después se volvía a bajar, se pisaba y se ensacaba para llevar a moler.
Ahora todos estas construcciones están en desuso.


A continuación incluyo las fotos de algunos de estas construcciones y el dibujo de una agrupación de tres sequeros adosados que se encuentran en el camino de LLanazo a las afueras de Candeleda, donde pudimos entrar en un de ellos. El sequero que pudimos visitar, nos lo mostró una señora, dueña de dos de ellos. Ella llegó a trabajar en el secado de los pimientos, por lo que nos pudo explicar en primera persona como cómo se usaban los sequeros.





Planta de abajo


Planta de arriba

Zarzo



Sequeros de Candeleda

Nunha viaxe polo val do Tietar no sur da provincia de Avila, puiden descubrir en Candeleda algúns exemplos de vellos sequeros.

Os sequeros son construcións, hoxe en desuso, especializadas no sacado dos pementos para facer o pementón, un produto tradicional do vero do Tietar.
Son construcións alongadas de planta baixa e primeira, cubertas a dúas augas, con dous accesos independentes a cada unha das plantas, dende uns dos extremos curtos. Son de pedra, normalmente de cantos rodados, provenientes das gargantas dos ríos que baixan de Gredos, moitas veces os cantos colócanse sen carear, directamente uns sobre outros. O forxado intermedio realizábase con vigas de madeira transversais colocadas moi próximas, e sobre elas colocábase o zarzo, que é ou armazón de varas de salgueiro para deixar pasar e calor e o fume que secarán os pementos. A cuberta é de estrutura de madeira e tella, sobre un enripiado separado para deixar escapar o fume.

Na planta de arriba colocábanse os pementos, e na de abaixo colocábanse os lumes que afumaban e secaban os pementos. Estes colocábanse, íanse dando voltas para o seu secado. Despois baixábanse, quitábanlles o pezón e as pipas e volvíase colocar ata conseguir un secado total. Despois volvíase baixar, pisábase e ensacábase para levar a moer.
Agora todos estas construcións están en desuso.

A continuación inclúo as fotos dalgúns destas construcións e o debuxo dunha agrupación de tres sequeros pegados que se atopan no camiño de LLanazo aos arredores de Candeleda, onde puidemos entrar nun deles. O sequero que puidemos visitar, mostróunolo unha señora, dona de dous deles. Ela chegou a traballar no secado dos pementos, polo que nos puido explicar en primeira persoa como como se usaban os sequeros.