8 de diciembre de 2020

 

“Arquitectura popular de La Vera de Cáceres.” RAFAEL CHANES Y XIMENA VICENTE.
Ministerio de la vivienda . 1973.

 


El presente texto es un histórico de del estudio de la arquitectura popular. Es uno de los primeros estudios sistemáticos de la arquitectura popular en España, que se circunscribe a una comarca, en este caso es la comarca de La Vera, al norte de la provincia da Cáceres.

Comienza el trabajo, con un profundo análisis del medio físico, el medio biológico y el medio sociológico de la comarca, para enmarcar el estudio que se recoge en el resto del libro. Según los autores, este análisis fue un paso fundamental para comprender la arquitectura de los pueblos veratos.

Según la tesis de los autores, no se puede desligar la arquitectura de cada uno de los edificios con el conjunto edificado de cada uno de los pueblos que componen la comarca. Por eso además de repasar los aspectos mas sobresalientes de la arquitectura de la comarca, analiza los espacios urbanos (plazas y calles), la forma de los pueblos, y su adaptación al medio. Y lo mas interesante, es que hace un recorrido descriptivo de itinerarios por el interior de alguno de los pueblos, explicando la relación entre arquitectura, espacios y usos....

Completa el estudio con ejemplos concretos de algunas de las arquitecturas que encontramos en la comarca.

Después de leer el texto, te das cuenta que no hay ni una sola fotografía en todo el volumen, pero que no se han echado en falta, dada la cantidad de planos, tanto de edificios como de pueblos, y los bocetos de los distintos espacios que se van describiendo en el texto.

Es una delicia su lectura por el cariño y admiración que los autores ponen en el objeto de estudio.

 

O presente texto é un histórico do estudio da arquitectura popular. É un dos primeiros estudios sistemáticos da arquitectura popular en España, que se circunscribe a unha bisbarra, neste caso é a bisbarra de La Vera, ao norte da provincia dá Cáceres.

Comeza o traballo, cunha profunda análise do medio físico, o medio biolóxico e o medio sociolóxico da bisbarra, para enmarcar o estudio que se recolle no resto do libro. Segundo os autores, esta análise foi un paso fundamental para comprender a arquitectura dos pobos veratos.

Segundo a tese dos autores, non se pode desligar a arquitectura de cada un dos edificios co conxunto edificado de cada un dos pobos que compoñen a bisbarra. Por iso ademais de repasar os aspectos mais sobresaíntes da arquitectura da bisbarra, analiza os espazos urbanos (plazas e rúas), a forma dos pobos, e a súa adaptación ao medio. E o mais interesante, é que fai un percorrido descritivo de itinerarios polo interior dalgún dos pobos, explicando a relación entre arquitectura, espazos e usos....

Completa o estudio con exemplos concretos dalgunhas das arquitecturas que atopamos na bisbarra.

Despois de ler o texto, dáste conta que non hai nin unha soa fotografía en todo o volume, pero que non se botaron en falta, dada a cantidade de planos, tanto de edificios coma de pobos, e os bosquexos dos distintos espazos que se van describindo no texto.

É unha delicia a súa lectura polo cariño e admiración que os autores poñen no obxecto de estudio.

3 de noviembre de 2020

Puertas en Piloño / Portas en Piloño

Puertas en Piloño  

Realizando un trabajo para rehabilitar un viejo alpendre anexo a una vivienda, me encontré que el portalón de entrada a la finca  contaba con una hoja de madera  profusamente decorada, y acabada con pintura de llamativos colores. El marco de la puerta, de piedra, también tenía una interesante decoración modernista.

 Al dar una vuelta por el núcleo rural al que pertenecía, pude descubrir unas cuantas puertas decoradas con un estilo similar, que se habían ido manteniendo, al ser repintadas cada cierto tiempo. Otras, al no ser mantenidas con la pintura, habían ido perdiendo el color, y se habían ido deteriorando. De otras solo quedaba el recuerdo sobre las nuevas hojas.

 En cualquier caso, el conjunto tenía bastante interés y no pude evitar fotografiarlas, y dibujar algunas de ellas, midiendo concienzudamente las dos puertas que cerraban la finca objeto de mi trabajo (descubrí después que había otra auxiliar también pintada con los mismos colores).

 El núcleo en el que se encuentran estas puertas es Arbián, de la parroquia de Piloño en el termino municipal de Vila de Cruces de Pontevedra.

 A continuación incluyo las fotos de estas puertas y los dibujos de alguna de ellas.

Portas en Piloño

Realizando un traballo para rehabilitar un vello alpendre anexo a unha vivenda, atopeime que o portalón de entrada ao terreo contaba cunha folla de madeira profusamente decorada, e acabada con pintura de rechamantes cores. O marco da porta, de pedra, tamén tiña unha interesante decoración modernista.

 Ao dar unha volta polo núcleo rural ao que pertencía, puiden descubrir unhas cantas portas decoradas cun estilo similar, que se foran mantendo, ao ser repintadas cada certo tempo. Outras, ao non ser mantidas coa pintura, foran perdendo a cor, e fóranse deteriorando. De outras só quedaba o recordo sobre as novas follas.

 En calquera caso, o conxunto tiña bastante interese e non puiden evitar fotografalas, e debuxar algunhas delas, medindo concienciudamente as dúas portas que pechaban o terreo obxecto do meu traballo (descubrín despois que había outra auxiliar tamén pintada cos mesmos cores).

 O núcleo no que se atopan estas portas é Arbián, da parroquia de Piloño no remato municipal de Vila de Cruces de Pontevedra.

Inclúo as fotos destas portas e os debuxos dalgunha delas.


 



































 

 

 

 







25 de octubre de 2020

 “La arquitectura popular del Campo de Calatrava. Ventas, quinterías y patios” IRENE FERNÁNDEZ VILLEGAS.

Asociación para el desarrollo del campo de Calatrava Almagro 2006.

 


Breve estudio de la arquitectura popular de la comarca de Campo de Calatrava al sur de Ciudad Real, centrado en tres tipologías edificatorias características de la zona: las quinterías, las ventas y los patios de las casas urbanas.

Después de una definición de la arquitectura popular, para centrar el tema de estudio, se adentra en la comarca de Campo de Calatrava. Hace un recorrido histórico desde sus primeros pobladores hasta l siglo XX, y un encuadre geográfico para poder entender las forma y usos de las arquitectura de la comarca.

Aborda la arquitectura desde sus materiales y técnicas constructivas, y los aspectos iconográficos y culturales de las edificaciones. De esta forma se acerca a las tres tipologías características (patios de viviendas urbanas, ventas y quinterías) analizando su origen, uso y forma. Utiliza ejemplos concretos para explicar estos aspectos.

Es un texto sencillo y muy claro, pero se echan de menos más planos y dibujos explicativos.

 

Breve estudio da arquitectura popular da bisbarra de Campo de Calatrava ao sur de Cidade Real, centrado en tres tipoloxías edificatorias características da zona: as quinterías, as vendas e os patios das casas urbanas.

Despois dunha definición da arquitectura popular, para centrar o tema de estudio, intérnase na bisbarra de Campo de Calatrava. Fai un percorrido histórico dende os seus primeiros poboadores ata l século XX, e un encadre xeográfico para poder entender as forma e usos das arquitectura da bisbarra.

Aborda a arquitectura dende os seus materiais e técnicas construtivas, e os aspectos iconográficos e culturais das edificacións. Desta forma achégase ás tres tipoloxías características (patios de vivendas urbanas, vendas e quinterías) analizando a súa orixe, uso e forma. Utiliza exemplos concretos para explicar estes aspectos.

É un texto sinxelo e moi claro, pero bótanse de menos máis planos e debuxos explicativos.